Hello, Authors and Artists, I hope that this email finds you well. You are receiving this email because you have work in Global Insides--the second phase. I wanted to let you know that the first edition is now available on Amazon so that you can get an idea of what our project will be like when it is finished. You can find it: https://www.amazon.com/…/…/B08HTBB7TN/ref=ox_sc_act_title_1… I will keep you posted about our project! Thank you for collaborating! Take care, Leea

 

Hello, Authors and Artists,

I hope that this email finds you well.
You are receiving this email because you have work in Global Insides--the second phase. I wanted to let you know that the first edition is now available on Amazon so that you can get an idea of what our project will be like when it is finished. You can find it: https://www.amazon.com/…/…/B08HTBB7TN/ref=ox_sc_act_title_1…

I will keep you posted about our project! Thank you for collaborating!
Take care,
Leea
Thanks Leea D. Glasheen για την μετάφραση του ποιηματος μου ετσι ώστε να γίνει κατανοητό και απο τους ξενους φιλους Η δική μου μεταφραση ηταν κατα λέξη και λίγο δυσνοητο για αυτους που δεν μιλούν την Ελληνικη γλώσσα
Θα δημοσιευθεί σε Global Insides σχετικα ΄με τον conora-virus
Thanks Leea D. Glasheen for translating my poem so that it can be understood by foreign friends as well. My translation was literal and a little difficult for those who do not speak Greek.
It will be published Global Insides Thank you for permission to publish your pandemic/isolation piece in the international collection of verse, prose, and images with the working title Global Insides and for permission to publish it in any related social media, news, and advertising pieces in perpetuity.on the conora-virus

Shepherds
celestial brightness
descends to rest lightly
slip slightly
above earthly waters
transforming into immaculate bodies
becoming imperceptible shapes, shadows,
whispered to be in an earthly hidden paradise

shepherds cry out
buried
at the root of the last reason,
bitter, lost, bleeding,
the world a desert and the peoples its dust

stone deaths
unimpeded by doors of houses
wild birds cover covet them
in the vicious gales

i spread my wings across the vast sky
during this interminable odyssey
dressed blue
preventing the infinite pain.

ΠΟΙΜΕΝΕΣ
Άστρα παραδομένα στο φως
ξεκουράζονται
κάποια γλιστρούν ελάχιστα
πάνω από της γης τα νερά
Σε άσπιλα σώματα
αδιάβαστα σχήματα ,σκιές
ενός γήινου κρυφού παραδείσου
φανερώνουν

Ποιμένες με την κραυγή τους
θαμμένη στην ρίζα
του τελευταίου λόγου
πικραμένοι ,χαμένοι ,ματωμένοι
στην έρημο των λαών και του κόσμου

Πέτρινοι θάνατοι
στις ορθάνοιχτες πόρτες των σπιτιών
Άγρια πουλιά τις σκεπάζουν
Στους
μεγάλους ανέμους
ανοίγω τα φτερά σε ελεύθερο ουρανό
Στην μεγάλη πορεία
όλα τα γαλάζια ντύθηκα
Τούτο τον πόνο ψηλά σηκώνω

Η εικόνα ίσως περιέχει: ουρανός, σύννεφο, φύση και υπαίθριες δραστηριότητες

ΠΟΙΜΕΝΕΣ

 

ΠΟΙΜΕΝΕΣ
Άστρα παραδομένα στο φως
ξεκουράζονται
κάποια γλιστρούν ελάχιστα
πάνω από της γης τα νερά
Σε άσπιλα σώματα
αδιάβαστα σχήματα ,σκιές
ενός γήινου κρυφού παραδείσου
φανερώνουν

Ποιμένες με την κραυγή τους
θαμμένη στην ρίζα
του τελευταίου λόγου
πικραμένοι, χαμένοι ,ματωμένοι
στην έρημο των λαών και του κόσμου

Πέτρινοι θάνατοι
στις ορθάνοιχτες πόρτες των σπιτιών
Άγρια πουλιά τις σκεπάζουν
Στους μεγάλους ανέμους
ανοίγω τα φτερά σε ελεύθερο ουρανό
Στην μεγάλη πορεία
όλα τα γαλάζια ντύθηκα
Τούτο τον πόνο ψηλά σηκώνω

SHEPHERDS
Stars delivered to light
rest
some slip slightly
above the earth the waters
In immaculate bodies
unreadable shapes, shadows
of an earthly hidden paradise
reveal

Shepherds with their cry
buried at the root
of the last reason
bitter, lost, bleeding
in the desert of peoples and the world

Stone deaths
on the wide open doors of the houses
Wild birds cover them
In the big winds
I spread my wings in the open sky
In the long run
all blue I dressed
I raise this pain

Thank you too Agron 2 poems Agron Shele Thank you very much for your translations Eftichia! Respect!

 https://atunispoetry.com/2020/09/05/poems-by-agron-shele-translated-into-greek-by-eftichia-kapardeli/?fbclid=IwAR20jj6K9Dx7R9EhorhlRO0gQElr6_FB1oLFz4gQdKiDpoVWDGKvf1-ytTg

Poems by Agron Shele / Translated into Greek by Eftichia Kapardeli

POSTED ON SEPTEMBER 5, 2020 BY AGRONSH

0

Poems by Agron Shele

 

Translated into Greek by Eftichia Kapardeli

 

Ξέρω

Ξέρω
Μια μέρα, θα καταλάβεις
Τα φτερά παραμένουν ως απόδειξη ενός πουλιού που πετά
χάθηκε μακριά από τον ορίζοντα
Δεν γυρίζει πίσω
Χωρίς καταφύγιο
Πολύ θυμωμένο
Μακριά
με το αγχος μιας σκιάς που δραπέτευσε

Ξέρω
Ότι αυτή η μετανάστευση δεν έχει τίποτα κοινό με τις βροχερές μέρες
Ούτε με τα ανθισμένα λουλούδια
Είναι μια ασυνήθιστη απόδραση προς το χρόνο, όταν ο αέρας μυρίζει τον πόνο της γης.
Ο θάνατος των αθώων φύλλων υπό την έννοια της ζωής μέχρι την τρέλα

Ξέρω
ότι το σκοτάδι φέρνει μοναχικές νύχτες
Χωρίς φως, που σου δίνει ελπίδα
Χωρίς όνειρα, που σου δίνουν ελευθερία
Δίχως αυριο
Αλλά μόνο μια αυγή που σχετίζεται με τις σκιές της ζωής στο χάος.
Αισθάνεται σαν το δηλητήριο των χαμένων ελπίδων

Ξέρω
αυτή η κραυγή θα καταστρέψει τα τείχη των χαμένων αναμνήσεων
Και αυτό που είναι νεκρό θα επιστρέψει στη ζωή
Δεν υπάρχει πλέον φθόνος παγιδευμένος σε έναν ιστό αράχνης
Και τα άγρια πλήθη και οι Βασιλιάδες χωρίς κορώνες.

 

Αυτή τη φορά…

Αυτή τη φορά ,
Όταν ακούς τη βροχή που πέφτει πάνω από τα γυμνά δέντρα από έναν σκούρο χρυσό ουρανό
και οι σειρές των κορακιών ειναι κίτρινες
Ρωτάς τον εαυτό σου
Γιατί μόνο ένα δέντρο στέκεται ψηλό;
Σε ένα άδειο πάρκο, να σαπίζει μόνο του μέρα με τη μέρα
Γιατί ενδιαφέρεσαι ?
Ίσως γιατί αυτό σου θυμίζει το χρόνο που έχει περάσει
Και νιώθεις πιο γέρος από ποτέ
Σαν ένα μοναχικό πουλί που ειναι εγκαταλειμμένο όταν έρχεται ο χειμώνας
Η επιβίωση είναι η μόνη ευκαιρία
Αυτή τη φορά ,
Όταν οι σκέψεις σου έχουν χαθεί
Και το πρόσωπό σου δεν δείχνει τίποτα περισσότερο από θλίψη
Σε χλωμά χρώματα παρέμεινε το τατουάζ πάνω από το δικό σου
βρώμικο δέρμα
Αυτό είναι όταν νιώθεις το άγγιγμα της τελευταίας σεζόν
Αυτό θυμίζει τις μεγάλες έναστρες νύχτες
Όλα αυτά κάνουν το πνεύμα σου μελαγχολικό
…. όταν περνά ο χρόνος
Μπορείς να δείς μόνο ένα ουράνιο τόξο που κοιτάζει επίμονα πάνω από μια παλιά εκκλησία
Ακρυλικό γυαλί
Μπορείτε να ακούσεις τους ψίθυρους των μοναχών καθώς περπατούν
Αλλά δεν μπορείς να ακούσεις το κουδούνι
Τι σημαίνει αυτό ?
Νιώθεις σαν ένα παλιό κακοποιημένο άγαλμα με σταυρωμένα χέρια
Περιμένεις να συγχωρεθούν οι αμαρτίες σου
Μακάρι να ήταν τόσο εύκολο
Αλλά όχι, οι δαίμονες σου καταναλώνουν την ψυχή σου κάθε μέρα
Τα αηδιαστικά απαίσια μάτια κοιτάζουν μόνο ένα πράγμα
Την μοναδική
αθώα Αγία Μαγδαλην

ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΟΙΗΜΑ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ

 

ΕΝΑ ΝΕΟ ΠΟΙΗΜΑ

ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ

Ένα τριαντάφυλλο στολίδι του καιρού
Σε ένα σπίτι που δεν κατοικείται πια
Σε έναν άγνωστο δρόμο
Με τις βρεγμένες πέτρες των βασάνων
Εκεί που τα πουλιά
Φεύγουν για τις δικές τους πατρίδες γοργά

Σε μια πεδιάδα
Χίλιοι ουρανοί ,γη απέραντη
Τα πουλιά σπαταλούν την δύναμη τους
Σε Ήλιο και βροχή
Από την τυραννία του Ήλιου και τις πυρακτωμένες πέτρες
Στα δένδρα με τις βαθιές σκιές
Και στα τρυφερά φύλλα της αγριελιάς ξεκουράζονται

Μα τούτη η σιωπηλή ξεχασμένη πόλη
Πάντα θα με ακολουθεί
Φως και ανέμου στεναγμός
Όταν θα φύγω από εδώ δεν θα
Είναι πια η ίδια πόλη
Δεν θα έχει χρώματα και αυτή η γαλάζια
Ατελείωτη φυλλωσιά του ουρανού
Με την ανέγγιχτη σιωπή των άστρων
Άνιση στον χρόνο
Θα διώχνει τα τελευταία του ανέμου πουλιά

THE BIRDS OF THE WIND

A rose ornament of the weather
In a house that is no longer inhabited
On an unknown road
With the wet stones of suffering
Where the birds
They leave quickly for their own homelands

In a plain
A thousand heavens, vast earth
Birds waste their power
In Sun and rain
From the tyranny of the Sun and the glowing stones
In the trees with deep shadows
And in the tender leaves of the wild olive tree they rest

But this silent forgotten city
He will always follow me
Light and wind sigh
When I leave here I will not
It is now the same city
This blue will also have no colors
Endless foliage of the sky
With the untouched silence of the stars
Unequal in time
It will chase away the last birds of the wind

Thank you so much Congratulations to all Το θεμα ΡΑΨΩΔΙΑ Poetess Tanushi‎ προς POETRY PLANET · DAILY POETRY ENHANCEMENT APPRECIATION AWARDEES #exercise223

 ‎

Thank you so much Congratulations to all Το θεμα ΡΑΨΩΔΙΑ

Poetess Tanushi‎ προς POETRY PLANET
·
DAILY POETRY ENHANCEMENT APPRECIATION AWARDEES
#exercise223

Jamie Kissock
Maria Elvira Fernandes Correia
Jossie Tequillo
Gabriela Nikoloska
Leneth Ramonida
Parimal Shekhar
Kevin Hill
Ramesh Chandra Pradhani
Gee Sups
Kenneth Munene
Amrita Mallik
Salawudeen Shukurah Oluwadamilola
Amiya Rout
Anupama Sar
Vinod Singh
Kapardeli Eftichia

Congratulations

Ενός νέου Παραδείσου-Τιμη για μενα να φιλοξενουμαι στο πανέμορφο περιοδικο AZAHAR REVISTA POETICA N106 PAGE 268

Τιμη για μενα να φιλοξενουμαι στο πανέμορφο περιοδικο AZAHAR REVISTA POETICA N106 PAGE 268
θερμες ευχαριστίες στο Jose Luis Rubio Zarzuela που μου εστειλε το περιοδικό Συγχαρητήρια σε ολους τους ποιητές απο ολον τον κοσμο
Honor for me to be hosted in the beautiful magazine AZAHAR REVISTA POETICA N106 PAGE 268
warm thanks to Jose Luis Rubio Zarzuela for sending me the magazine Congratulations to all the poets from all over the world

Και το ποιημα που συμμετέχει στο Ισπανικό περιοδικό
Ενός νέου Παραδείσου
Η ίδια μουσική
γεμάτη θορύβους
ανάμεσα σε γη και ουρανό
χάνεται σε εκείνη την πόλη που κρύβεται
από το μεγάλο πλημμυρισμένο ποτάμι
του τελευταίου Φθινοπώρου

Πέτρες βυθισμένες
σε δρόμους δίχως δένδρα
από το χτύπημα του ανέμου
με την άμμο των χρόνων
κοκκινίζουν

Βραδιάζει
Ο ουρανός με αγκαλιάζει
πλαγιάζω με το Φεγγάρι γαλήνια
ατέλειωτη νύχτα
μακρινή ……
τα λαμπερά αστέρια
παγιδεύω ενός νέου Παραδείσου
One new paradise

The same music
full of noises
between earth and sky
lost in that hidden city
from the big flooded river
Autumn last

Stones submerged
on roads without trees
from the blow of the wind
with the sand of years
they blush

It starts to slow down
The sky embraces me
recline with the Moon
serene….
Endless night ,distant
the shining stars
trap of a new Paradise

Thank you for the honor of seeing my poems published in this beautiful magazine hosted by famous authors. Congratulations

https://atunispoetry.com/2020/09/01/poems-by-eftichia-kapardeli-9/?fbclid=IwAR1xDf-cTG2BOUi4ju9HryWr16a9W2t8n
YUKMtNpoTVw8gUSoxaJNohJhk8
1

Poems by Eftichia Kapardeli

 

 

The infiniteness

 

At the root of a tree

A world is sleeping, embraced

 

In the summer I sleep

to the Angels wings

and these heavenly sweet hearts

Amulet look like bizarre

times

Voices are disturbing sounds

the distances of the years

 

But I forgot

In deep first sleep

of sown stars

in the sky the memory

the vastness

 

 

 

Η ΑΠΕΡΑΝΤΟΣΥΝΗ

 

Στην ρίζα ενός δένδρου

Ένας κόσμος κοιμάται, αγκαλιασμένος

 

Το καλοκαίρι κοιμάμαι

στων Αγγέλων τις φτερούγες

και αυτές οι ουράνιες γλυκές καρδιές

Φυλαχτό μοιάζουν αλλόκοτων

Καιρών

Oι φωνές τους είναι ήχοι που αναστατώνουν

τις αποστάσεις των χρόνων………

 

Μα εγώ ξεχάστηκα

Στον βαθύ πρώτο ύπνο

των σπαρμένων αστεριών

στου ουρανού την μνήμη

την απεραντοσύνη

 

 

 

On birthday land

 

I lived in an endless

separation of tears

I always wandering

in the big happiness of roses

on my shoulders endlessly

rainbows small

in the infinity of middle

the breaths of the Stars

pierced my heart

 

I lived with windows open

In shades of years

And at that unique time

in a new Century I escaped

 

I crossed the big roads

Dressed in light walking

of my childhood

 

Oh! how sweet the heart is

Hands tender, lips gently

On birthday land

of the first roses

Free the rich light of sharing

golden triumph butterflies

 

 

 

ΓΕΝΕΘΛΙΑ ΓΗ

 

Έζησα σε ένα ατελείωτο

χωρισμό δακρύων

πάντα περιπλανιόμουν στην μεγάλη

ευτυχία των ρόδων

στους ώμους μου ατελείωτα

μικρά ουράνια τόξα

στην μέση του απείρου

των άστρων οι ανάσες

τρυπούσαν την καρδιά μου

 

Έζησα με ανοιχτά παράθυρα

Στις αποχρώσεις των χρόνων

Και εκείνη την μοναδική ώρα

σε έναν νέο Αιώνα δραπέτευσα

 

Διέσχισα τους μεγάλους δρόμους

Ντυμένη την ελαφριά περπατησιά

των παιδικών μου χρόνων

 

Ω! πόσο γλυκαίνει η καρδιά

Χέρια τρυφερά ,χείλη απαλά

Στην γενέθλια γη

των πρώτων ρόδων

Χρυσές πεταλούδες θριάμβου

Ελεύθερες το πλούσιο φως μοιράζουν