Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2015

ΑΟΥΣΒΙΤΣ



ΑΟΥΣΒΙΤΣ
Πριν γεννηθώ
στην απέραντη ύλη…..
απογυμνώθηκα
χωρίς αφή

Στο σκοτάδι
μεγάλωσα μέσα
στο πλήθος, στης
θυσίας την βοή

Ταξίδεψα αποσκελετωμένη
από την πείνα και τα
βασανιστήρια
συμπαγείς τοίχοι
μαρμάρωσαν τα φτερά μου
σε θρύψαλα φρίκης

Σιωπηλά σώματα γύρω μου
παρασύρονται, γλιστρούν
αδόκιμα σε άνισες 
ισορροπίες, στο κενό
μετουσιώνονται

Κόκκινα σπαρτά του Ήλιου
που ποτίστηκαν με
περίσσιο αίμα οι φίλοι
και οι θαμμένες ρίζες….
κραυγές πνιχτές
που ακούγονται κάθε νύχτα
τρυπούν τις φλέβες ,τον αέρα
μεταμορφώνονται
σε νερό σε φωτιά
δεν πεθαίνουν


AOUSVITS

Before I was born in
the endless material ... ..
isolated
without touch

In the dark
grew up
the crowd, listing in
sacrifice the roar

Travelled emaciated
from hunger and
torture
solid walls
to marble my wings
shivers in horror

Silently bodies around me
drift, slide
inappropriately to unequal
balances in limbo
denatured

Red crops of the Sun
which watered with
excess blood friends
and buried roots ....
cries muffled
heard every night
pierce the veins, air
metamorphose
Fire and water
They do not die