Δευτέρα, 31 Ιουλίου 2017

Our Poetry Archive V-3 No.-5: AUGUST 2017: Is Now On-Line


  • Our Poetry Archive V-3 No.-5: AUGUST 2017: Is Now On-Line!
    This month we are presenting more than 150 poems of 49 poets.
    This month we are happy to introduce poet MICHELA ZANARELLA as the “Poet of the Month”. Poetess Stacia Reynolds and Poetess Deborah Brooks have supervised the entire interview procedure for OPA. Hope our readers will appreciate this new dimension of our web journal. You can easily find the top 10... most viewed poems of every week from the website. The more the website is being shared the more viewer-ship will be ensured! So we would like to request you all, please keep on sharing your own poems so that more readers around the world can have a glimpse of your poetic skill and flavor!
    Our email address is ourpoetryarchive@gmail.com
    We would like to extend our utmost gratitude to you all for your constant support and excellent contributions to make OPA a running success!
    Thank you all.
  • Tuesday, August 1, 2017

    Tuesday, August 1, 2017




    Mature fruit, free clean and in the thick fields
    rich golden ear
    June month, month mower to fatigue and the fire of the Sun
    Spilled ear
    With thin wicker loops
    And wild-ears in the harsh blond haystacks
    tied the dense bundles

    And then Julius   we are cutting,
    fruit fallen In rocking   and sifting
    in harvesting to grind
    The worm  from wheat
    stands out
    to make the sweet bread roll

    Inside the palms
    Sweet bread, God's gift ......I am the bread of life, the good seedling ...... of the earth
    with sacred seed fermented protoplast
    well made

    The Sweetest Bread
    my mother caress, mother kiss
    hungry people ............
    on a wooden table "hot bread" share enemies and friends
    bread from sun and light, shared .... Bread blessed

    God's wheat
    The tall cars were loaded and gone
    Inside the deserted and empty State remains
    The hand that will paint only on the big walls BREAD AND FREEDOM (Odysseas Elytis)

    Μεστά  στάχυα
    Ώριμος ο  καρπός ,λευτερος καθαρός και στα παχιά χωράφια
    μεστά χρυσά στάχυα
    Ιούνιος μήνας ,μήνας θεριστής στην κούραση και το λιοπύρι
    χυμένα στάχυα
    Με τις λεπτές βεργούλες λυγαριάς
    και με αγριόσταχα  στις πελώριες ξανθές θημωνιές
    δεμένα τα πυκνά δεμάτια

    Και ύστερα ο Ιούλης ο Αλωνάρης, καρπός σωριασμένος
    στο λίχνισμα και στο κοσκίνισμα στο δριμόνι
    στο άλεσμα ,την ήρα από το στάρι
    ξεχωρίζει  για να γίνει το  γλυκό ψωμάκι
    Μέσα στις παλάμες
    γλυκό ψωμί ,Θεού δώρο …..Εγώ ειμί ο άρτος της ζωής, ο καλός σπορέας ……της γης
    με ιερό  σπόρο ζυμωμένο πρωτόπλαστο
    Τo πιο γλυκό ψωμί της μάνας μου το χάδι, της μάνας το φιλί
    Πεινά ο λαός………… Πάνω σε  ένα ξύλινο τραπέζι «ζεστό ψωμί» μοιράζονται  εχθροί και φίλοι
    Ψωμί από ήλιο και φως, μοιρασμένο…. ψωμί ευλογημένο

    Του Θεού το στάρι τα ψηλά καμιόνια το φόρτωσαν και πάει Μες στην έρμη κι άδεια Πολιτεία μένει Το χέρι που μονάχα με μπογιά θα γράψει στους μεγάλους τοίχους ΨΩΜΙ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ (Οδυσσέας Ελύτης)


    Today the stone houses
    crushed of rosewood
    the blossoms

    The human tears
    heart they betray
    the soul , the body
    pierces is poured
    at light
    the great calling
    at lament the Archangel
    and dirge

    But I get drunk with a small
    blossom, a jasmine
    where where the smell of
    they are magnificent

    Oh! with the youth and
    of Spring song
    you will you come, young blossoms
    to mold using ..
    cool voices
    dressed with Sun
    First youth
    will stab lips
    like kiss

    Will you come in you ...
    at pure fatherly
    house ...... that there a
    we expect all


    Σήμερα στα πέτρινα σπίτια
    τσάκισαν της τριανταφυλλιάς
    οι ανθοί
    Τα δάκρυα των ανθρώπων
    την καρδιά προδίδουν
    Η ψυχή το σώμα
    τρυπά χύνεται στο φως
    στο μεγάλο κάλεσμα
    στον θρήνο του Αρχαγγέλου
    και το μοιρολόι
    Μα εγώ μεθώ με ένα
    ανθάκι ,ένα γιασεμάκι
    που η μυρωδιά του
    είναι μαγευτική
    Ω! με της νιότης και
    της Άνοιξης το τραγούδι
    θα έρθεις εσύ, νέους ανθούς
    να πλάσεις ....
    δροσερές φωνές
    ντυμένες με Ήλιο
    Την πρώτη νιότη
    θα καρφώσω στα χείλη
    σαν φιλί
    Θα έρθεις εσύ ...στο
    καθαρό πατρικό
    σπίτι ......που εκεί σε
    προσμένουμε όλοι


    The first welcome of
    heart, you were promised
    lost times
    of  Sun gold
    cozy little tree

    love song
    with sobs and sighs
    ties and feelings ripen
    cyclamen of youth
    bathed in golden light


    Flock of birds to overtake
    heaven hug
    to imperious rocks rest
    travelers ... the soil with water
    darkness to light mate

    In stately sunlight
    the eyes …. aching
    I embrace the world
    with injured hands
    winds woke
    the cool earth
    love and soul
    hugged slept


    Στο πρώτο καλωσόρισμα  της
    καρδιάς ,ήσουν η υπόσχεση
    τα χαμένα των χρόνων
    του Ήλιου το χρυσάφι
    το φιλόξενο δενδράκι

    Τραγούδι ερωτικό
    με λυγμούς και στεναγμούς
    δεσμοί και αισθήματα μεστώνουν
    κυκλάμινο της νιότης
    λουσμένο στο χρυσό φως


    Σμάρι τα πουλιά με προσπερνούν
    τον ουρανό αγκαλιάζουν
    στα αγέρωχα βράχια ξαποσταίνουν
    ταξιδευτέςτο χώμα με το νερό
    το σκοτάδι με το φως  ζευγαρώνουν

    Στο μεγαλόπρεπο  φως του Ήλιου
    τα μάτια   …. πονούν
    αγκαλιάζω  τον κόσμο με
    τραυματισμένα χέρια
    οι άνεμοι ξύπνησαν
    στην δροσερή γη
    ο έρωτας και η ψυχή
    αγκαλιασμένοι κοιμήθηκαν


    Ice flower
    pierced the stone
    alone and there dozing
    They spent centuries
    rings of color
    unfolded and
    they triumphed as
    drunkenness light
    With the root
    wedged of
    the union
    measuring weighs
    the secret of life
    spends in hidden harmony
    tenderly born and flourishes again

    Το παγωμένο λουλούδι
    τρύπησε την πέτρα
    μοναχό και εκεί αποκοιμήθη
    Πέρασαν αιώνες
    δακτύλιοι  χρωμάτων
    ξεδιπλώθηκαν και
    θριάμβευσαν  σαν
    φωτός μεθη
    Με την ρίζα σφηνωμένη
    στης ένωσης το
    μέτρημα βαραίνει
    τρυφερά γεννιέται και ανθεί πάλι
    σε κρυφή αρμονία
    το μυστικό της ζωής


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου