Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

ΕΝΑ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ.....Αδημοσιευτο








ΕΝΑ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ



Ο σπόρος της σιωπής 
ενώνει τον Ουρανό 
με την γη
Φθινόπωρο και χάθηκαν 
σε εκείνο το πέπλο 
της βροχής οι αστερισμοί 
***
Στις βρεγμένες πέτρες
ολόγυμνη η αλήθεια 
αμίλητη ,άχρονη ,αιώνια
ο φόβος, η λύπη ,η ενοχή 
ξερά φύλλα 
***
Στον ίσκιο του βουνού 
τα ανοιχτά τριαντάφυλλα 
στα βρόχινα φιλιά 
δεν έχουν πέρασμα 
αφήνουν μόνα, στην ακίνητη 
μοίρα ,τα πέταλα στο χώμα

***

Το μονοπάτι ...φθάνει 
στις παλιές μέρες 
η ομίχλη κάθε μέρα 
τον ουρανό σβήνει 
έχασα τον δρόμο του Καλοκαιριού
ουράνια δαχτυλίδια έγιναν

οι απόκρυφοι λογισμοί





AN AUTUMN 


The seed of silence 
unites Heaven with 
earth 
Autumn and lost 
in that veil 
rain constellations 
*** 
On wet rocks 
naked truth 
silent, timeless, eternal 
fear, sadness, guilt 
leaves 
*** 
In the shadow of the mountain 
open roses 
kissing in rain 
not passing 
let alone in real 
fate, the petals on the ground 

*** 
The trail reaches ... 
in the old days 
fog every day 
sky fades 
I lost the way of Summer 
and intimate thoughts 
were heavenly rings