Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015

My poems in Anthoogy The art of human being theme...who i am?





30. Kapardeli Eftichia, GREECE
My poems in Anthoogy 
The art of human being theme...who i am?
Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ...ΘΕΜΑ ...ΠΟΙΟΣ ΕΙΜΑΙ ...
THANKS DANIELA
UNFINISHED 
List of contributors Vol 15 
1. Xue Di, USA
2. Johannes Beilharz, ITALY
3. Rob Harle, AUSTRALIA
4. Marci Payne, USA
5. Strider Marcus Jones, UK
6. Andrew Meek , UK
7. Marie Lecrivain, USA
8. Sunil Sharma, INDIA
9. Yvon J. Cormier, USA
10. Ceri Naz, PHILIPPINES
11. Alicia Winski, USA
12. David McLean, SWEDEN
13. Charles Darnell, USA
14. Jorge Montero, COSTA RICA
15. Katley Brown, USA
16. Bhisma Upreti, NEPAL
17. James Downs, USA
18. Rekha Mandagere, INDIA
19. Phoebe Gazi, UK
20. Diwakar Pokhriyal, INDIA
21. Ramesh Rai, INDIA
22. Kishor Bhagwat, INDIA
23. Kunal Sinha, INDIA
24. Anna Maria Mickiewicz, UK
25. Milescu Victoria, ROMANIA
26. Lovita J R Morang, INDIA
27. Chris Hemingway, USA
28Michel Henri, UK
29. Peter Marra, USA
30. Kapardeli Eftichia, GREECE


Στου Ανέμου την προσταγή

Απαρηγόρητοι και διψασμένοι 
καταχτητές και κατακτημένοι 
χαμήλωσε ο ουρανός στην γη
φωτιά και χιόνι 
***
Δίσεκτα χρόνια 
και η καρδιά μου γυμνή 
κάποια μέρα όλα θα 
γίνουν καινούργια 
στην μεγάλη τούτη πόλη 
***
Άδικα όλα ,φτιαγμένα 
και αυτή η ομίχλη 
που τα μάτια έχουν πια συνηθίσει 
μια μέρα θα σκορπίσει 
στου Ανέμου την προσταγή

Winds the command

Inconsolable and thirsty
conquerors and conquered
lowered heaven on earth
fire and snow
***
leap year
and my heart is naked
someday everything will
become new
This in large city
***
Unfairly all, made
and this mist
whose eyes are now accustomed
one day I will strew

winds the command


ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΥΜΑΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΛΑΧΤΑΡΑ

Γη  των υποσχέσεων  ακίνητο σώμα
μες το φως γεμίζεις την ψυχή μου
κοιμισμένα χρώματα βασιλικά αρώματα
στην φλέβα φυλάς, μικρή μου πόλη

Στην πορφύρα της νιότης σε γνώρισα διαβάτη
στα παλιά σπίτια στα ανοιχτά παράθυρα
στις λέξεις που  την ψυχή και την σιωπή
βαραίνουν,  στην βαθιά αναμέτρηση

Ο Ήλιος  αλλάζει συνέχεια  γωνία
κι όλο  στα πέρατα του κόσμου ταξιδεύει
Αθωότητα και ενοχή σε ένα θαύμα
να με φιλάς ,να με ξυπνάς να με κοιμίζεις

Εμαθα να διαβάζω  με τον λογισμό
μπροστά μου απλώνεται  η πόλη
στον ίσιο δρόμο δένδρα ταιριασμένα
στις άκρες των ματιών παγιδευμένα

Τα χρόνια τρυφεροί βλαστοί που ξεριζώθηκαν
λιώνει το στήθος  την καρδιά μου
οι φίλοι ξεχάστηκαν  σε ταραγμένες πόλεις
λευκό αστέρι έγινα και ταξιδεύω

Μα κάποιος  θυμάται …κάποιος  λαχταρά
ουράνια δαχτυλίδια από τα ίδια δάκρυα από
τα ίδια φιλιά   παλιά και   νέα
ο αγέρας φέρνει το φως, του νου τα άνθη
…….. ξημερώνει

Someone remember... Someone yearns

Earth promises property body
In the Light fills my soul
dormant colors royal perfumes
the tribes vein, my small town
***
In the purple of youth met, passer
in old houses in the open windows
the words soul and silence
weigh in deep showdown
***
The Sun then changes angle
and all the ends of the world travels
Innocence and guilt to a miracle
to kiss me, me awake, me sleeps
***
I learned to read with calculus
before me, the city spreads
on track trees matched
the mesh edges trapped
 ***
The years tender shoots uprooted
chest melts my heart
friends were forgotten in troubled cities
white star and I was traveling
***
But  someone remember... someone yearns
heavenly rings of the same tears from
the same kisses old and new
the wind brings light, mind flowers
...... .. Dawns