Κυριακή, 13 Μαρτίου 2016

ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟΣ ΑΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΟΙΞΗ ΑΠΛΑ ΕΝΕΠΝΕΥΣΘΗΝ



ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΦΘΙΝΟΠΩΡΙΝΟΣ ΑΝ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ
ΑΝΟΙΞΗ ΑΠΛΑ ΕΝΕΠΝΕΥΣΘΗΝ


ΧΩΡΙΣ ΑΝΕΜΟ

Βαραίνουν  τα ξερά
φύλλα, στο  μεγάλο
καπέλο μου

Φθινόπωρο
το σύννεφο  στο απόμερο
μονοπάτι του βουνού
αποκοιμήθηκε  λυπημένο

Σαν τα πουλιά της άμμου
που κουρνιάζουν  κουρασμένα
στην μοναχική  βάρκα
πλάι στου ποταμιού την όχθη
τυλιγμένη  με την ανεμελιά
  και  την  κίτρινη σκόνη των
δένδρων, χωρίς  άνεμο
περιπλανιέμαι

Τώρα ξέρω γιατί  τα
δένδρα  μένουν ακίνητα
τους  βιαστικούς ταξιδιώτες
στην βουή της  σιωπής
περιμένουν

Φθινόπωρο
οι σκιές δεν γερνούν
στις φλόγες του Ήλιου
χωρίς άνεμο
τα άστρα στο μακρύ πέρασμα
 καταφύγιο 
ζητούν



Windedless

Weigh dried
leaves in large
my hat

Autumn
The cloud in solitary
mountain trail
She fell asleep, sad

Like birds of sand
that roost tired
in lonely boat
beside rivers the coast
wrapped with carelessness
  and yellow dust
trees, Windedless
wander

Now I know why
trees occupy property
the hurrying travelers
 at the noise of silence expect


Autumn
Shadows do not age
in the Sun flames
windedless
the stars the long passage
 refuge seeking