Σάββατο, 10 Αυγούστου 2013

ΝΑ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΤΟΝ ΦΙΛΟ Γεωργά Δημήτριο !!!!!!!!!!!!!!!


ΣΠΟΝΔΗ

Στο τέλειο κύκλο του μυστηρίου
αμέτρητα άπειρα  θεϊκά μάτια
άστρα ,κόσμοι που καίγονται
κομματιάζονται
κι ολοένα γεννιούνται
μια λάμψη ξαφνική και ένα
αστέρι χάνεται από τα μάτια

Αυγή …ο Ήλιος σκάζει
χτυπά τις θεόρατες κορφές
της γης, ήλιος πολύς
αχτίδες μοιράζει
στης νιότης την τρελή ορμή


Διάβα γλυκό ,πυρωμένα χείλη
μια δίψα με σπρώχνει
να πιω
νέα ζωή, ηδονής ροδόσταμα
στου κορμιού σου την κρυψώνα

άστρων σπονδή


Εδω και δυο χρόνια γράφω το 7ο στη σειρά βιβλίο μου που με κουράζει και δεν τελειώνει. ήθελα ένα μικρό ποίημα να γράψω μέσα με κάποιες "αιχμές" . Μου ταίριαζε το "Σπονδή" ( ένα μέρος του και από κάτω συμπλήρωσα της ποιήτριας Ε Καπαρδέλη) 8-12-2011