Τετάρτη, 10 Ιουλίου 2013

ΠΟΙΗΜΑΤΑ -ΜΥΣΤΙΚΗ ΙΚΕΣΙΑ -ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΥΛΛΑ






http://archive.is/OCwf


GREECE
Eftichia Kapardeli, Secret Supplication



GREECE







Eftichia Kapardeli, Secret Supplication 2012












ΜΥΣΤΙΚΗ ΙΚΕΣΙΑ

Τοίχοι ζωγραφισμένοι
με ένα τεράστιο Ήλιο
που αντανακλά το πολύχρωμο
φως του και κάνει το
δωμάτιο μεγαλόπρεπο ,μοναδικό

Ξανθοί άγγελοι σε
Κύκλους από φως
προσεύχονται να ξαναβρούν
τα φτερά τους να πετάξουν
σε έναν ανοιχτό και
απέραντο ουρανό
μια κορδέλα ξέπλεκη
κυλά από τα χρυσά
μαλλιά τους και
πέφτει καταγής

Είμαι ο φτωχότερος ζωγράφος
μιλώ την γλώσσα του Θεού
στο μοιρολόι της ανθρωπότητας
είμαι η μυστική τους ικεσία
στην βουβή και τυφλή τους διαδρομή

Σμύρνα ,προφήτες
γλυκές μαντόνες
όπως τις φαντάσθηκα και
τις ζωγράφισα
με απλές πινελιές
……πιο εκεί η λύρα
του Δαυίδ με χρυσάφι
και ασήμι …μέσα
σε παρακλήσεις και ευχές




Secret Supplication

walls painted
with a huge sun
reflecting the colorful
light and makes the
Room magnificent, unique

Blonde angels
Circles of light
pray to regain
their wings to fly
in an open and
endless sky
a ribbon unbraid
flows from the gold
hair and
falls on the ground

I am the poorest artist
I speak the language of God
to lament humanity
I'm their secret supplication
dumb and blind to the path

Smyrna, prophets
Madonnas sweet
like we here and
the painted
with simple touches
... More ... there the lyre
of David with gold
and silver ... through
in entreaties and prayers








http://www.voicesnet.org/displayonepoem.aspx?poemid=248165

A tribute poem or blog at VoicesNet.com in memory of the New Town Connecticut Shooting victims



Πρώτος έπαινος για το ποίημα μου- ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΥΛΛΑ – ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΕΧΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ  ΕΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΠΟΙΗΤΙΚΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ ΣΤΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΣΤΕΛΙΟΥ ΓΕΡΑΝΗ  26-11-2012







Κόκκινα φύλλα

Σε ένα κομμάτι Ουρανού
σφράγισα τα χείλη
το χώμα  το βότσαλο
ενθύμια  κράτησα
σε
ένα μικρό κουτί

Χρυσάφι και φως σπέρνω
φλόγες γεννιούνται  σε
κέρινα πουλιά ζωές
κοιμισμένων Ηρώων
την καρδιά τους στολίζουν
με κόκκινα φύλλα

Με ένα κλαδάκι λεμονιάς
ζαλισμένα αποκοιμήθηκαν
το όνειρο δεν καρτερά
της γέννησης των χρόνων
των καιρών κορμιά
μεγάλα δένδρα
περίσσια ομορφιά

ρίζες παντού
κηλίδες ήλιου ανάμεσα
από τα λευκά δάχτυλα γλιστρούν
τρυπώνουν όλο και πιο βαθιά
λεύτερες και αδελφωμένες
ξοδεύονται κρυφά

Το πρώτο αστέρι
κάθε βράδυ ανάβω
στον ναό των ψυχών ξαγρυπνώ
στην μεγάλη στέρνα τα
δένδρα που λύγισαν


ποτίζω με αθάνατο νερό




Red leaves

In a slice of heaven
sealing lips
soil pebble
memorabilia kept in
a small box

Gold and light sow
born in flames
wax bird lives
Sleeping Child
their hearts adorn
with red leaves
eyes hurt off

With a sprig of lemon
dizzy fell asleep
the dream is not waiting
the birth of time
bodies of the times
large trees
great beauty
roots everywhere
between sun spots
the white fingers glide
they burrow deeper
freedom and brotherhood
spent secretly

The first star
every night I light
the temple of souls sit up
in the long tern
Trees bent
irrigated with water immortal
Ακρόαση
Φωνητική ανάγνωση