Τρίτη, 9 Ιουλίου 2013

ΠΟΙΗΜΑΤΑ -ΜΑΝΑ --ΣΥΓΓΝΩΜΗ ΜΗΤΕΡΑ

http://www.ko-go.gr/grarticles58/poetry.html ΟΙ ΝΙΚΗΤΕΣ ΠΟΙΗΣΗΣ 2010

Με χαρά σας ανακοινώνουμε ότι κερδίσατε τιμητική μνεία για το ποίημα Μάνα, που παρουσιάστηκε τον Οκτώβριο 2010 στην εφημερίδα Τα Χρονικά



ΜΑΝΑ


Ολόασπρη αγκαλιά στην 


ξαστεριά 

της μάνας μου η αγάπη 

στον γαλανό ουρανό 

με χρώματα φανταχτερά 

γράφω το όνομα της 

*** 

Με το άγιο μύρο από του 

στήθους της το κρίνο 

τον πόνο του κορμιού γλυκαίνω 

στο χάδι της 

*** 
Στο αγκάλιασμα του Νου 
της μνήμης 
το καυτερό δάκρυ 
ανάλαφρο βάρος 
στο φως της καρδιάς της 

*** 
Τις ώρες των ψιθύρων 
φουντώνει η καλοσύνη 
λουλούδι που τα πέταλα 
στο καταχείμωνο ανοίγει 
ανθισμένο στην ποδιά της 
*** 
Ποια φιλιά χαράζουν τα μάγουλα 
τα χείλη.. 
και αφήνουν μέλι γλυκό 
όταν πλέκω το όνειρο 
και παραπονεμένη 
ξυπνώ στην αγκαλιά της 




MOTHER
  
Gets bright white arms in
clear skies
my mother's love
the blue sky
with flashy colors
write the name of
***
With the holy myrrh from the
breast of the lily
the pain of his body sweeten
at the touch of
***
In the embrace of the Mind
memory
The hot tear
lighthearted weight
in light of her heart

***
Hours of whispering
flaring goodness
flower petals
open in winter
flower in her apron
***
What kisses chase cheeks
lips ..
and leave a sweet honey
when you knit the dream
and complained
I wake up in arms










http://diasporic.org/magazine/ma/

Η Διασπορική Λογοτεχνική Στοά και οι λογοτέχνες που συμμετέχουν στην ειδική αυτή έκδοση επιθυμεί να προσφέρει φόρο τιμής στην πιο τρυφερή ύπαρξη της ζωής του κάθε ανθρώπου τη μητέρα. Έτσι συγκέντρωσε μερικές ποιητικές εκφάνσεις μελών και μη και τις προσφέρει σαν ένα μπουκέτο συναισθημάτων,
ένα ειδικό γράμμα σε όλες τις γλυκιές μητέρες αυτού του κόσμου.
Συμμετέχουν 21 λογοτέχνες στην Ελληνική κυρίως αλλά και στην αγγλική.
Ελπίζουμε να το απολαύσετε.





Συγγνώμη μητέρα


Μοναχικό  Φεγγάρι
περιπλανιέμαι μακριά σου
και εσύ  της καρδιάς τραγούδι
και εσύ κλαδί ανθισμένο πλεγμένο
και εσύ, η γλυκιά μέρα, μητέρα


Στιγμές που βγαίνουν
από της μνήμες του χρόνου
ξανασμίγουν μητέρα
νερά καθάρια σαν
τα δυο μεγάλα σου μάτια, μητέρα


Σε κρύβω στου Απολλώνιου
κύκνου την μυσταγωγία
ξημερώνει ……σε κρύβω
μέσα σε μανδύες φωτός
Μα στα χείλη μου το
όνομα σου γεννιέται
συνεχώς, μητέρα

Πουλί χαμένο μέσα
στο σμήνος που μόνο του
πετά δίχως ανάπαυση
δίχως συντροφιά
νύχτα και μέρα
στον παλιό κήπο των
σιωπηλών μας ονείρων
ξαναγυρνώ, μητέρα



Και όταν ο  κήπος ευωδιάζει
τα ανοιξιάτικα τριαντάφυλλα
στα ρούχα μου κεντώ
κόβω τους κόκκινους ανθού
στο καντηλάκι της Παναγιάς
τους προσφέρω  και ζητώ
Συγγνώμη
Συγγνώμη ……
που σε πίκρανα μητέρα




Sorry mother

lonely Moon
wander away from you
and you heart song
and you branch blooming braided
and you, sweet day, mother

Moments that come
from the memories of the time
reunite mother
waters clear as
The two big your eyes, mother

In hidden in the Apollonian
swan the rite
dawns ...... to hide
in light cloaks
But to my lips
Your name is born
continuously mother

Bird lost in
the flock itself
flying without rest
without companionship
night and day
the old garden
our silent dreams
coming back, mother

And when the garden smells
the spring roses
my clothes embroider
cut the red blossom
a candle to the Virgin
offer them and ask
Sorry
Sorry ......

in which embitter mother